Ezzedin: "Mijn leven is positief veranderd"
Roeren in pannen, altijd de geur van verse kruiden om zich heen en mooi gepresenteerde gerechten op borden voor hem: zo ziet Ezeddin zijn werkzame leven van jongs af aan voor zich. Na zijn koksopleiding in Damascus, de hoofdstad van Syrië, mag het echter niet zo zijn. Vanwege de onveilige oorlogssituatie rest hem maar één optie: vluchten naar een veilige bestemming.
“Ik ben een paar keer aan de dood ontsnapt”, vertelt Ezeddin. “De laatste keer dacht ik: ik moet weg. Wat volgde was een uitputtende reis. In Macedonië heb ik vier dagen lang moeten fietsen om het land uit te komen, want in het openbaar vervoer wilden ze mij niet meenemen. Uiteindelijk ben ik via onder meer Servië en Duitsland in Nederland beland, met alleen een korte broek en een paar T-shirts.”
De eerste twee maanden in een nieuw land herinnert Ezeddin zich als zwaar. “Ik ben Nederland heel dankbaar dat ik hier ben opgevangen, maar het was moeilijk. Mijn vrouw was nog in Syrië en ik zat alleen in een azc. Gelukkig is het daarna snel gegaan. Mijn vrouw kwam al na zeven maanden naar Nederland, we zijn samen Nederlandse les gaan volgen en hebben uiteindelijk allebei een verblijfsvergunning gekregen.”
Doorgroeien
Daarmee kan hij beginnen aan het bouwen van een nieuw bestaan. Zijn passie voor koken is er nog steeds en Ezeddin wil graag bijdragen aan de Nederlandse samenleving. Een stage als assistent-kok bij een hotel is een logische eerste stap. Van daaruit groeit hij door in keukens van verschillende hotels, met een baan als zelfstandig werkend kok als beloning.
Met twee jonge kinderen thuis is het in 2025 tijd voor een nieuwe uitdaging met minder onregelmatige werktijden. “In de horeca werk je veel in de weekenden en avonden, en in de zomer was op vakantie gaan moeilijk”, zegt Ezeddin. “Maar met twee kinderen is dat niet fijn. Ik was toe aan meer rust en regelmaat, zodat ik er ook meer voor mijn gezin kon zijn.”
Met hulp van Charita Maikoe, regioverbinder voor statushouders van de Arbeidsmarkt Regio Amersfoort, krijgt Ezeddin een uitnodiging voor een kennismaking bij de food-afdeling van IKEA Amersfoort. Dat mondt al snel uit in een contract van een jaar als keukenmedewerker. “Ik ontdekte dat dit een vriendelijke werkgever is met aardige collega’s, die als een team met elkaar samenwerken. Het is geen probleem dat ik niet elk weekend of elke avond wil werken. En als ik meedoe aan de ramadan, wordt daar ook rekening mee gehouden. Dit bedrijf is niet alleen goed voor zichzelf, maar ook voor zijn mensen.”
Voorbeeldige collega
Op zijn beurt knijpt teammanager Sam Tomassen in zijn handjes met een betrouwbare kracht als Ezeddin. “Hij is sociaal, komt op tijd en doet altijd zijn best. Echt een voorbeeldige collega. Het was even wennen: hoe pakt hij het draaien van grote volumes op? Werken in keuken van IKEA is wat anders dan in een hotel of restaurant. Maar hij stond er meteen. Binnen twee weken van zijn proefperiode hebben we al gezegd dat we hem graag willen houden. Sterker nog: inmiddels heeft Ezeddin zelfs een contract voor onbepaalde tijd.”
Ook in zijn verantwoordelijkheden op de werkvloer maakt Ezeddin groei door. Al na een half jaar behoorde hij tot de medewerkers die afwisselend het keukenteam dagelijks aansturen. Sam: “Dan is hij dus de dagchef. Ook de verantwoordelijkheid voor het opstarten en afsluiten van de keuken gaat hem goed af. Ezeddin is sterk in korte communicatie en zijn collega’s accepteren wat hij zegt. We zijn heel blij met hem in ons team.”
Naast hem zit Ezeddin te glunderen. “Ik kom uit een moeilijkere periode, maar hier ben ik blij. Ik kijk niet terug, maar vooruit. Ik doe mijn best, ben vriendelijk met iedereen, wil altijd helpen en aan het einde van de dag zeg ik: fijne avond!”
Dienstbaar
Sam knikt instemmend: “Ezeddin is heel dienstbaar, iets te dienstbaar zelfs. Dat is een cultuurverschil dat we nog ervaren. Hij spreekt mij met ‘u’ aan, maar dat moet gewoon ‘je’ zijn. Loop ik met een doos friet voorbij, dan pakt hij die uit mijn handen om te dragen. En hij werkt zo hard, ik moet hem echt remmen. Ik snap waar het vandaan komt, dat hij hiërarchie gewend is, maar we proberen hem duidelijk te maken: je hoeft het niet alleen te doen, we werken hier met z’n allen samen.”
De cultuursensitieve trainingen en extra taallessen die Ezeddin binnenkort via het Werkcentrum in samenwerking met Jurn van Middelaar krijgt bij IKEA moeten daaraan bijdragen. “Daar krijgt hij een buddy voor”, vertelt Sam. “Zo doen we dat met meer statushouders die in onze winkel werken. Al jarenlang hebben we statushouders in onze teams. Bij IKEA geloven we dat iedereen het recht heeft om zich thuis te voelen, ongeacht waar je vandaan komt of wie je bent.”
Sam wijst op het Skills for Employment-programma, waarmee mensen met een vluchtelingenachtergrond de mogelijkheid krijgen om werkervaring op te doen binnen IKEA en zo hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. “Uit de allereerste lichting is een collega zelfs doorgegroeid tot teammanager sales. Ook Ezeddin is een van de succesverhalen waar we trots op zijn. Ik voorzie dat hij nog meer stappen gaat zetten binnen onze organisatie, passend bij zijn eigen tempo en reis.”
Dromen
Ezeddin heeft die ambitie ook en droomt zelfs verder. “Wie weet opent IKEA ooit een winkel in Syrië. Hoe mooi zou het zijn dat ik dan iets kan doen voor mijn werkgever en mijn land? Ik wil veel leren van mijn collega’s en krijg hier kansen om te groeien. Als ik de volgende stap kan zetten, dan doe ik dat zeker.”
Het is voor later, wat telt is het nu. “Ik voel me gelukkig, zit goed in mijn vel. Vroeger rookte ik te veel door de stress, dat doe ik nu veel minder. Ik heb rust en hoef me niet druk te maken over de toekomst, want ik heb een fijne baan. Ik kon afgelopen zomer zelfs drie weken op vakantie met mijn gezin. Ik ben voor het eerst sinds ik gevlucht ben terug gegaan naar Syrië. Die eerste ademhaling toen ik het vliegtuig uitstapte, ik kan niet in woorden uitdrukken wat er toen door mij heen ging.”
Bron: Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met de Gemeente Amersfoort en de Stad Amersfoort.